Chinese elementenleer

In 2010 startte ik met het volgen van een vijfjarige opleiding tot shiatsu therapeut. Veel geleerd uiteraard, over shiatsu, medische basiskennis en puntlokalisatie. Daarnaast hadden we ook les in de TCM. Magisch vond ik dat! Yin en Yang, de elementen, Qi… en toch had ik na die vijf jaren nou niet ècht het gevoel dat ik de TCM goed begreep. “Echt kende” kan je sowieso al niet zeggen: als er mensen zijn die hun hele leven aan de TCM gewijd hebben dan weet je na een paar jaar les echt nog niets.
Maar goed ik was er dus niet klaar mee. De opleiding was wel klaar en ik ging werken als therapeut. Om vervolgens situaties tegen te komen waarin ik, gezien de reacties, juist handelde maar zelf niet kon verklaren waarom het ‘juist’ was. Dat stak. Kijk, ik hoef echt niet van alles en altijd te weten waarom het werkt zoals het werkt, maar ik wil sommige dingen toch wel bevestigd zien vanuit de theorie. Dus ik ging zoeken. Terug de boeken in. Per situatie deed ik twee dingen: mijn eigen theorie vormen en dan zoeken in de boeken of die theorie bevestigd of onderuit gehaald werd. Telkens weer.
Zo groeide mijn kennis en begrip van de TCM.
De elementen kwamen tot leven, lieten zich zien als personages met een eigen karakter.
Ben ik een expert? Zolang er mensen zijn die hun hele leven eraan gewijd hebben, zal mijn bescheiden antwoord “nee” blijven.
Kan ik je veel uitleggen vanuit alles wat ik zelf geleerd heb? Jazeker.
En dat doe ik graag, uitleggen. Aan mijn cliënten maar ook aan mede- therapeuten, coaches en andere geïnteresseerden.
Ik doe dat overigens op mijn eigen manier, net zoals ik mijn kennis op mijn eigen manier vergaarde. Ik onthoud mijn nieuwe kennis door het beeldend te maken. Het voor me te zien. Zo geef ik ook les. Aan de hand van mijn eigen lesmateriaal, mijn eigen boek met sprookjesachtige vertellingen die de elementen uitleggen, en mijn eigen online cursus.
Kom je les volgen bij mij, dan leer je wel rijtjes maken van alle informatie, maar je vormt je eigen plaatje, je eigen begrip, je doet je eigen ervaring op door middel van opdrachten. En zo leer je meer dan uit het beste, taaie boek over dezelfde stof.
Lijkt het je wat?
Doe dan mee met Magisch leven met Magisch TCM GOUD: de avondcursus. Met iets meer theorie en meer gericht op de therapeut en coach die vooral informatie en begrip van de lesstof wil.
We beginnen op dinsdag 17 mei. Zes dinsdagavonden. Meer info en aanmelden kan hier

Selkie en vertrouwen

Heb jij een winterslaap gehouden? Klinkt sinds best verleidelijk he? De Selkie houdt geen winterslaap maar keert voor de winter wel terug naar haar thuisland.  Daar waar het minder hectisch is.  Minder spannend en waar minder te beleven valt.
Zodat ze in de lente er weer op uit kan trekken,  het avontuur tegemoet!

De winter wordt – terecht- gezien als de tijd om naar binnen te keren. Door in de koudste tijd van het jaar naar binnen te gaan en tot rust te komen, kan je er in de lente weer vol tegen aan. Omdat er in deze periode ook minder te beleven is,  kom je niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk tot rust.

Op de social media zie je veel mensen een kleine pauze houden in januari om daarna opgeladen weer tevoorschijn te komen. Dit is een nuttige vorm van zelfzorg.

Voor goede zelfzorg heb je eerst kennis en begrip nodig van wat jij nodig hebt.
Naar binnen keren gaat erom dat je tot rust komt. Dat je alle rommel in je water laat bezinken. Dat je oplet wat er overblijft.

We zeggen graag dat je “in moet voelen” wat je nodig hebt. Maar juist als zelfzorg het hardste nodig is,  in invoelen het moeilijkst. Waar of niet?

Heb je die zelfzorg nou keihard nodig en weet je even niet waar die moet bestaan? Misschien heb je iets aan onderstaande tips.

De makkelijkste weg is om met je verstand te beredeneren wat je nodig hebt en daar voor zorgen. Allicht levert het iets winst op ten opzichte van níets doen aan zelfzorg.

De moeilijkere, op lange termijn meer lonende manier,  is de stilte opzoeken.
Zoek de stilte op in je omgeving EN de stilte in jezelf. Blijf daar. Juist als het oncomfortabel wordt.
Als je denkt dat een kop thee nu wel heel fijn zou zijn.
Als je denkt dat je nog wat in het huishouden of voor je werk moet doen.
Als je uitvluchten verzint.
Blijf zitten. In jouw stilte.
Vraag jezelf wat je nodig hebt. En als je antwoord hebt gegeven, vraag je het nog een keer. Klopt je antwoord? Heb je een dieper antwoord? Geef dat dan. En vraag het nog een keer. En nog eens. En nog eens.

Zoals met alle moeilijke dingen kan je hier het beste mee gaan oefenen als je het NIET moeilijk hebt.  Zodat je bij je stilte kan als het nodig is.

Nou leert de Selkie ons dat het fijn is om de dingen niet alleen te doen. Anderen vertrouwen is een groot goed.
Zo’n oefening zoals deze laatste is er bij uitstek een om samen te doen met iemand die je vertrouwt. Spreek af dat je beiden aan de beurt komt.  Eerst de een en na een pauze de ander. Spreek een vraag af die exact gevraagd gaat worden, over wat jij nodig hebt. Ga de verstilling in. De ander stelt de vraag aan jou. Jij geeft antwoord. De ander stelt de vraag weer. Jij geeft antwoord. Ga bij jezelf na of je echt het antwoord geeft dat in je leeft of dat je een dieper antwoord hebt. De ander stelt de vraag. Jij geeft antwoord. Vijf minuten lang.

Vertrouw net als de Selkie op degene die jij gevraagd hebt als vragensteller. Zirg dat je samen navoelt en napraat. Je zult zien dat echte antwoorden,  de antwoorden die je moest ontdekken,  zorgen voor een rush aan energetie. De winterslaap is niet meer nodig,  de lente komt eraan!

Ik wens je mooie inzichten en goede zelfzorg.

Trots!!

Trotserdetrots! Dat ben ik. T-R-O-T-S !

Trots is een dingetje.
“Wij Hollanders” steken ons koppie niet graag boven het maaiveld uit.
Je koppie boven het maaiveld uit laten komen staat gelijk aan de mogelijkheid tot neergemaaid worden. “Kop eraf!” zou een zekere koningin in Wonderland zeggen.

Als je trots bent, sta je recht. Zo lang als voor jou maar mogelijk is. Rechte rug. Hoofd omhoog. Grote grijns.
Trots.

Als je trots bent, val je op.
Als je opvalt, steek je boven het maaiveld uit.
Daarmee zijn we in Nederland niet graag trots.

“Doe maar normaal,  dan doe je al gek genoeg”, is me vaak genoeg gezegd.  jou ook?

Weet je wat? Ik heb besloten NIET normaal te doen. Want ik ben trots. Bere-trots. Trots als een pauw.

Ik keek vandaag mijn digitale werk van dit jaar door en nam daarmee ook even de tijd om mijn cursus door te bladeren. Terwijl ik pagina na pagina, hoofdstuk na hoofdstuk aan me voorbij liet komen, begon het me te dagen hoe mooi het geheel in elkaar zit. Ik voel een trots opkomen,  die ik niet vaak voel.
Ik zie de opdrachten, de informatie, de uitleg en ik realiseer me: Ja. Dit is waar ik het voor doe. Om het zo verwoord en overzichtelijk en duidelijk uitgelegd door te kunnen geven.
Wauw.

Dus ik ben trots. Het komende jaar ga ik die trots heel bewust uitdragen. Dat is mijn Grote Opdracht voor mijzelf voor 2022. Zichtbaar zijn door trots te zijn op mijn werk.

Wil je weten waar ik zo trots op ben?
Hier lees je er meer over

Winterzonnewende

De winterzonnewende: THE ONLY WAY IS UP!

Vandaag is de winterzonnewende. Het winter-kantel-moment uit de Keltische tradities.
Ik houd ervan.

Binnen de Traditional Chinese Medicine, de TCM, komt de winterzonnewende overeen met het meest ultieme Yin punt.
Yin,  het meest stille punt. Het donkerste.
Vanaf hier kán je niet anders meer dan weer richting Yang bewegen. Er is simpelweg geen andere keuze.
Yang,  het meest beweeglijke punt. Het lichtste.

De winterzonnewende zegt dat ook: de dagen worden vanaf de winterzonnewende weer langer. De zon krijgt daarmee vanzelf weer meer te zeggen en wint aan kracht. Met die kracht komt ook de warmte.

In feite zeggen zowel de winterzonnewende als het ultieme yinpunt hetzelfde: Als je op je diepste punt zit, is er nog maar één weg over en dat is omhoog. Je kan gewoon niet anders.
Hoe hopeloos de situatie nu ook lijkt, over een tijdje zie je ineens dat alles stiekempjes aan toch een beetje beter is geworden.

Met deze hoopvolle boodschap laat ik je graag de feestdagen tegemoet gaan.

Ik wens je de mooist mogelijke kerstdagen en alvast een heel mooi begin van het nieuwe jaar

Life happens while you’re making plans…

Vier weken geleden wist ik exact waar ik stond. Ik wist wie ik was,  waar ik vandaan kwam, en wat mijn missie in dit leven is. Ik wist wat mijn korte termijn, middellange en lange termijn plannen waren.
Ik had het allemaal perfect helder.

En toen gebeurde het leven. Wanorde sloeg genadeloos toe. Ik werd ziek en mijn gezin ook, mijn energie verdween in het afvoerputje,  mijn bedrijf kwam tot een gillende noodstop.
Chaos.

Mijn plannen konden niet verder van mijn beleving verwijderd zijn dan op dat moment.
Mijn energie om mijn plannen niet uitvoeren,  laat staan bijhouden.
Mijn situatie was zodanig dat ik mijn cliënten in de wacht moest zetten, dus aan mijn ambitieuze plannen rondom cursussen moest ik al helemaal niet denken.

Mijn energie was terug naar het niveau van jaren geleden. Een slechte tijd waar ik niet met liefde aan terugdenk. Helaas dook mijn humeur erachteraan.
Op dat moment had ik de keuze. Ik kon hier op meerdere manieren mee omgaan:

Ik kon in een hoekje verslagen gaan zitten huilen en alles opgeven. Verleidelijk.

Ik kon op wilskracht doorzetten. Wat me een tijd lang zou lukken en dan (weer) een burnout opleveren.

Of ik kon eerst eens pas op de plaats maken. De eerste storm over laten waaien. Mijn kennis van de elementen erbij pakken en kijken waar de gaten geslagen waren.
En van daaruit oppakken wat gebeuren moest.

Aangezien het eerste geen echte optie was en ik het tweede in het verleden al eens uitgeprobeerd had, met burnout tot gevolg,  was de derde mijn enige echte optie.
Ik besloot rust in te zetten. Te kijken wat er zichtbaar werd als de storm een beetje ging liggen.

Adem in,  adem uit, laat het maar gebeuren. Dat kost moed. Maar het levert wel wat op.
De storm ging liggen. De schade werd zichtbaar. En langzaamaan werd ook zichtbaar wat de storm góed had doorstaan.

Ik zag dat ik mijn verleden met rust kon laten. Mijn angst om terug te vallen, om weer niet meer dan één cliënt per week te kunnen behandelen zoals tien jaar geleden, was ongegrond.
Ik zag dat er dingen waren die ik kon doen ter verbetering van mijn fysieke situatie: voeding, vitaminen en beweging in de juiste hoeveelheden.
Ik zag dat er onzekerheden waren waar ik nog niets aan kon doen. Deze accepteerde ik.

Hierdoor veranderde mijn situatie van onoverzichtelijk en hopeloos naar acceptabel en met een lichtpuntje. Dat had ik nodig.

Ik zag dat aan mijn basis niets veranderd was. Mijn verleden nam het heden niet over. Ik wist nog steeds wie ik was en wat ik hier te doen heb. Mijn einddoel bleek zich iets te hebben bijgesteld. Interessant.

En de grootste winst? Die kwam uit onverwachte hoek: inzicht. Inzicht in een andere dynamiek tussen de elementen dan die ik tot nu toe steeds beschreef. Een dynamiek die ik wel voelde maar nog niet duidelijk voor ogen had.
De dynamiek tussen twee van de vijf elementen, de rustigste en de drukste van het stel. Hun lokatie binnen de vijf had me altijd al verwonderd. Nu ineens was het alsof er een spotlight op stond. Ineens was het me duidelijk.
Hoe de andere drie elementen samen de core vormen. Hoe zij de twee benen en het hoofd vormen. En hoe de drukste en de rustigste de armen vormen, wijd uitgestrekt als een menselijke weegschaal. Een weegschaal die hen en weer beweegt tussen orde en wanorde,  rust en beweging, helderheid en chaos.

Niet te hard op de rem trappen maar ook niet tegen beter weten in doorgaan. Bijvoeden,  maar ook in beweging blijven. Doorgronden wat er nu gebeurt en accepteren wat je nu niet kan veranderen.

Ineens is het duidelijk. Niet alleen wat ik nu en in de toekomst te doen heb,  maar óók hoe ik dit kan omschrijven, uitleggen aan een ander,  en hoe je hiermee werkt.

Ik vertel je dit om je te laten zien dat het echt werkt. Practice what you preach. Als ik jou vertel over het nut van de chaos,  dan moet ik die choas zelf kunnen accepteren. Ook als dat even moeilijk is.
Door mijn eigen leefregels toe te passen,  kreeg ik overzicht en wist ik wat mij te doen stond. Sterker nog,  ik kreeg er nieuwe inzichten bij,  die aansluiten en verdiepen waar ik al wist.

De komende tijd bestaat uit twee pijlers: mijn praktijk weer opnieuw opbouwen op een tempo dat ik aankan, en mijn opleiding een definitieve vorm geven. Eentje waar ik ineens niet meer moeilijk voor hoef te doen om uit te leggen wat ik je aanleer, omdat het mij nu volledig duidelijk is.
Ik heb veel te bieden, dat weet ik al een tijd,  en blijkbaar is nu de tijd rijp om het uitleggen van wat ik te bieden heb, te veranderen in een duidelijk aanbod dat geen uitleg nodig heeft.
Voor professional, voor prive-persoon met interesse in holistisch leven,  voor jou.

Geef me een paar maanden de tijd om mij energie volledig te hervinden – die tijd zal de winter en de huidige virus- tijd me waarschijnlijk hoe dan ook al geven – dan gaan we daarna aan de slag.
Kom maar op de lente!

Het is er niet. Of toch wel?

Het is er niet”, zei ze. “Swoesj doet mijn toverstaf en jouw werk is weg. Alles. Je cursus. Je boek. Je therapie. Weg. ”
Ik zat in gesprek met mijn coach en zij ontkende doelbewust en krachtig mijn gehele werk. Ik keek haar aan alsof ze gek geworden was.
Nog even los van die toverstaf, die kan ik wel hebben aangezien ik zelf over draken, dwergen en elfen schrijf. Maar “Swoesj” en mijn werk is weg? Nee.
Er groeide iets in me. Het werd groter en groter. Strekte haar vleugels uit. Draaide haar kop scheef. “Zei ze dat nou echt?” Klinkt het in mijn binnenste…

“Nou?” Zegt mijn coach. “Wat doe je dan? Je werk is weg hoor en het komt echt niet meer terug”. Uitdagend kijkt ze me aan.
In mij steekt de draak haar kop op. Ze haalt diep adem. Buigt haar kop naar achteren en dan met een volle teug blaast ze de hitte, vuur en adem met een boog naar voren uit.

Nog nooit heb ik zoiets gevoeld. Zo’n kracht. Zo’n diepe, intense stroming. Geen woede, geen verontwaardiging (ok een beetje dan) maar pure kracht.
“BLIJF VAN MIJN LEVENSWERK AF” blaast mijn draak.
Mijn coach kijkt me tevreden aan. “Hèhè,” zegt ze, eindelijk heeft ze het door hoor.”

Toen ik mij ging verdiepen in de TCM regende het vanbinnen van de o-ho en a-ha’s. Hoe lastig ook beschreven, hoe taai de stof ook was, als ik weer een stuk onder de knie kreeg dan snapte ik die stof ook. Echt snappen, niet de het-zal-wel variant maar voelen hoe het klopt wat je daar leert. Dus ja, vanaf het begin hoorde de TCM bij mij.
Doordat ik de stof vervolgens om ging zetten naar verhalen en lessen die die stof leuker en begrijpelijker maken, hoor ik ook volledig bij de TCM.

Noem mij een voorbeeld van een situatie uit je leven en ik geef je een beeld uit de TCM ervoor terug. Een beeld waar je wat mee kan. Een beeld dat nou inzicht geeft in waar je nu staat, hoe je daar gekomen bent en wat je mogelijkheden zijn om er uit te komen. Dat is wat TCM doet. Als je het goed toepast.

De draak is een onderdeel van ons innerlijk wezen. Het vertelt je dingen die je nog niet goed door had. Mijn draak stond op toen hij (zij?) mij even haarfijn duidelijk maakte hoe belangrijk mijn werk voor mij is.

Draak liet het al zien: mijn werk is onmetelijk belangrijk voor me. Mijn leven en levenslessen zitten volledig verweven met de kennis die ik opdeed uit de TCM en de moeite die ik deed en doe om die kennis toegankelijker, leuker en begrijpelijker te maken voor anderen.

Dus nee, het klopt niet als ik zeg dat mijn werk ‘wel belangrijk’ is voor me. Mijn werk laat zien wie ik ben en waar ik voor sta als persoon. Los van het feit dat ik ook moeder ben en gelukkig getrouwd met mijn liefde, etc. Mijn werk is zo’n groot deel van mij, dat alles wat ik zeg dat minder dan Uiterst Belangrijk is, een leugen is.

Draak liet me dat haarfijn en niet zachtzinnig zien. Draak laat je weten waar je vreugde in zit en waar je op leegloopt.
Goed voor je draak zorgen, is ervoor zorgen dat je doet waar je blij van wordt. Afstand nemen van wat aan je vreet.
Een goed gevoede draak beschermt haar schatten tegen alles en iedereen die ervan dacht te komen stelen. Geloof je me niet? Vraag het maar aan elk sprookje dat je kent.
Zorg jij goed voor je innerlijke draak? Dan zorg je ook goed voor het element Vuur. En van de vijf elementen uit de TCM. De Traditional Chinese Medicine.

Leer er meer over met de cursus Magisch Leven met Magisch TCM.

Dan zorgt jouw draak ook goed voor jou.

Wellwishing.nl/magischtcm

Zelf-shiatsu

Zelf-shiatsu!

Leer jezelf masseren en ontspan.

De eerste, aan Magisch TCM verbonden, workshop is een feit.

We beginnen op de dinsdagavond in Oosterheem Zoetermeer.

In mijn workshops geef ik je op een leuke en praktische manier zowel sprookjes als ervaring mee.

Zo leer je bij zelf-shiatsu niet alleen hoe en waar je jezelf masseert, maar ook waarom. Dat “waarom” leer je doordat ik je laat inzien hoe de verschillende delen van je lijf op spanning en ontspanning reageren. Ik vertel dit aan de hand van sprookjesfiguren om het geheel luchtig te houden.

Doe je mee? Of wil je op de interesselijst? Meld je aan via de link //www.wellwishing.nl/zelf-shiatsu/ Dan weet je zeker dat je geen informatie over deze en andere workshops mist.

Alweer geland?

Vorig jaar op ditzelfde moment in de tijd, zat ik met mijn hand in het verband.

Na het thuiskomen van Lorelei had ik niet de tijd genomen om Echt en Goed te landen. Dat dat niet handig was, werd me snel duidelijk, toen het leven mij hardhandig terug naar het gewone leven trok. Hardhandig, doordat ik niet oplette wat ik deed en daardoor bij het uitruimen van de vaatwasser mijn hand vol op een steak-knife zette. Dat dit gevolgen had, mag duidelijk zijn, en mijn ‘vakantie’ werd met twee volle weken verlengd.

Eenmaal een beetje bekomen van de schrik, (“gefeliciteerd mevrouw, u heeft uw mes tussen uw duim en wijsvinger door naar binnen gezet en heeft het voor elkaar gekregen om beide zenuwen die daar lopen volledig te missen. Een prestatie, want het had grote gevolgen gehad, zeker voor u als masseur, als u een of allebei had doorgesneden”…) zat ik daarna met meer vrije tijd dan ik liefhad, op de bank.

Ik realiseerde mij dat ik niet alleen twee belangrijke zenuwen gemist had, maar ook dat ik mijn mes tot aan één specifiek meridiaanpunt mijn lijf in had gedreven. Dikke Darm 4. Het Loslaatpunt. Het punt dat pijn verspreidt. Dat energie verspreidt. En daarmee vasthouden onmogelijk maakt. Tot aan dat punt had ik dat mes naar binnen laten gaan.

Laat los.
Je bent weer in de gewone omgeving.
Neem de herinnering mee, neem je lessen mee, neem je hervonden liefde voor zoveel in het leven mee.

Maar laat los. Je bent niet meer daar. Je bent weer hier. Thuis. Waar je het ook heerlijk hebt. Waar je nog zoveel te doen hebt.
Neem mee wat je nodig hebt, laat de rest los en kom thuis.

De boodschap was duidelijk.
Dit jaar deed ik het anders. Dat mes zat nog fris en fruitig in mijn herinnering als idee van hoe het Niet moest, dus dit jaar heb ik heel bewust afscheid genomen van een zalige week Lorelei.

Ik heb mijn tijd genomen. Heb mijn telefoon nog even op ‘stil’ laten staan. Heb ervaringen gedeeld met mijn gezin. Ben pas na twee dagen me weer met iets dat op werk leek gaan bemoeien.

Dat was goed. Dat is goed. Nu de herinnering aan al het moois dat op Lorelei gebeurd is, zachtjes aan een plek kreeg, heb ik weer ruimte. Ik kan nu nadenken over wat ik de komende tijd te doen heb. Want september is al begonnen!

September staat in het teken van inschrijvingen en het starten van de online cursus.
Afspraken die nagekomen moeten worden, een cursus die bijna (!) online is, een workshopruimte die gevonden wil worden.
En dan ben ik ook nog jarig deze maand 😊.

Mocht je het nog niet doorhebben: ik heb zeer veel zin in deze maand! Nu nog zorgen dat ik er zonder verband om een hand doorheen kom 😉

En jij, wat zijn jouw vooruitzichten?
<span;>Heb je nieuwe ideeën of oude programma’s die herleven? Ik ben benieuwd. Wat het ook wordt: Ik wens je een fijne septembermaand toe!

Over adviezen en een interessant boek….

“…Dus als je merkt dat je last hebt van anderen die over jouw grenzen heen gaan,  dan heb je zo al twee elementen waar je mee kan werken. Naast de dingen waarvan jij mij vertelde dat je al deed, kan je daar nu aan toevoegen dat Ylang Ylang angst kan kalmeren.”

Advies geven. Liefst wel gevraagd. Ik doe het graag.
Zo kwam een lieve vriendin vanochtend bij me met de vraag of ik nog een aanvulling wist op hetgene dat ze zelf al doet om haar probleem aan te pakken.
Terwijl we zo samen aan het keuvelen waren, en de keuzes die ze maakte mij duidelijk werden, moest ik ineens denken aan een passage in mijn eigen boek. Die heb ik haar uiteraard toegestuurd.

En toen bedacht ik me, voor het eerst (!), dat ik mij en mijn boek enorm te kort doe. Ik zwak het altijd af, als iemand ernaar vraagt.

“Ja, het is geschreven als ondersteuning van mijn opleiding”. Geen woord gelogen.

“Ik heb de informatie in sprookjesachtige verhaaltjes gegoten, dus je moet wel van een beetje fantasie houden”. Ook helemaal waar.

“Ik weet niet of je er heel veel aan hebt als je de cursus niet doet” Wat een onzin!! Karen wat doe je jezelf aan?! Werkelijk.

Hoe vaak pak ik dat boekje er niet bij, om mensen in mijn praktijk of privé omgeving iets duidelijk te maken?
Heb ik niet mijn uiterste best gedaan om de verhalen zodanig uit te schrijven en te onderbouwen, dat je er wijzer uitkomt dan je er inging?!

Slim van mij he,  om dan mijn eigen werk kleiner te maken als ik erover praat? Nee. Niet slim. Ronduit dom.

Magisch TCM is een leuk boek, geschreven om makkelijk en gezellig leesbaar te zijn, maar ook om je een goed idee te geven van hoe veelzijdig de Traditional Chinese Medicine, de TCM, is, en wat je er allemaal mee kan.

En als je er dan graag meer over wil weten, dan is daar Magisch Leven met Magisch TCM. De cursus die in september begint. Daarin gaan we dieper op de materie in. En ga je er zelf mee aan de slag.

Dus. Zoek je nog wat leesvoer voor deze maand? Op www.wellwishing.nl/winkel vind je dit uiterst leuke leesboek waar je ook nog eens nuttige kennis uit opdoet!
(En ja, ik zal de positieve reacties op dit boekje ook gaan verzamelen, want die heb ik wel gekregen maar nog niets mee gedaan, ook zonde).

Ik wens je veel lees- en leerplezier

Neem je hond mee naar werk -dag??

Het is vandaag “Neem je hond mee naar je werk”- dag. Leuk idee. Toch?
🤣 Zie je het voor je, de hond mee in de behandelruimte?
Lijkt me erg gezellig.
Tiana zou het zeker een goed idee vinden: in de zomer gaat ze graag net buiten, tegen de deur aan liggen zodat ze er toch een beetje bij is.

De hond mee naar werk. Hoe zou dat eruit zien?
Tiana die niet van een afstand met haar staart staat te zwaaien (kom je me begroeten? Ik ben heel lief!) maar in plaats daarvan uitgebreid mag begroeten en daarna mee de blokhut in mag. Zeker weten dat zij dat een goed plan zou vinden. Zeker weten dat ze op de grond gaat liggen, tegen mij of jou als cliënt aan.
En dan de behandeling. In de tussentijd is de hond al verkast van grond naar behandeltafel. Dat ligt ongetwijfeld heerlijk. Dus: zij eraf, jij erop.
Even later: hond springt bovenop jou als cliënt om “erbij” te kunnen liggen. O en ik? Ik loop om de behandeltafel heen en struikel over de hond die heerlijk uitgespreid over de vloer ligt te slapen.

Hoe gezellig ik het ook vind, in theorie, in het echte leven geldt – helaas voor Tiana- de regel: géén dieren in de blokhut. Sorry woef.