Rammelklabam rammelrammel!!

Rammelklabam rammelrammel!! Hoor je ze?
Wat een herrie is dat. Ze rammelen aan mijn poort. De vijf stadia van rouw van Elisabeth Kübler-Ross. Allemaal tegelijk.

Ze zijn getriggerd door lockdown nummer 2. De lockdown laat zich als een verscheurend beest zien. Op de een of andere manier zal ik daarmee moeten dealen. Maar ach, geen enkele situatie bestaat alleen maar om jou (of mij) de grond in te trappen.

Nee ik ben niet zielig. Wel boos en verdrietig. En gelaten.
Wil je mij een plezier doen?
Volg voor jezelf de 5 fasen van de rouw hieronder eens en kijk waar je staat. Misschien helpt het je alleen al dat je de stadia benoemd ziet.

De vijf stadia van rouw.

Die gaan niet alleen om stervensbegeleiding. Natuurlijk, daar zijn ze ooit voor geschreven, maar lees maar eens mee, ik neem je mee in mijn eigen situatie. Je weet wel, die situatie die dezelfde is als van iedereen die net als ik in een contactberoep werkt en nu door de omstandigheden niet bezig kan met (dat deel van) zijn of haar professie.

Fase 1 van de rouwverwerking heet: Ontkenning: “Dit gebeurt niet bij/met mij.” Op de dag dat de lockdown aangekondigd werd, sloeg het nieuws mij zo ongeveer ter hoogte van mijn enkels onderuit. Ik had wel verwacht dat er een zwaardere lockdown zou komen, maar ten eerste pas ‘over een paar weken’ en ten tweede waren er aan het einde van de eerste lockdown geluiden geweest die aangaven dat “alternatief met Medische Basisvakkenverplichting” in de regelingen gelijkgesteld zouden worden aan paramedisch. We vallen per slot van rekening ook onder dezelfde, voor ons zwaar ongunstige, regeling genaamd Continuïteitsbijdrage in plaats van onder de Tozo. Maar nee, in tegenstelling tot die verwachting, kwam de zeis loeihard naar beneden. Dicht. Nu. Mijn ongeloof vertaalt zich in grote ogen en een aan mijn lippen ontsnappende kreun; dit kan toch niet echt zijn?! Wel dus.

Op naar fase 2:Woede: “Waarom ik?” Woede als uiting van pijn, als uiting van de ontkenning van mijn bestaan als therapeut.  De zojuist genoemde redenen waarom ik dacht in ieder geval wat langer open te mogen blijven dan de kapper en de schoonheidsspecialist, gelden blijkbaar niet. Boos vraag ik mij af waarom ik dan in vredesnaam onder een ongunstige regeling val. Niet dat ik onder de huidige aanpassingen beter af zou zijn met de Tozo, ik hoop echt voor de kappers ea dat die regeling nog aangepast wordt.
Ik vraag me met een frons af waarom ik me ieder jaar committeer aan het volgen van bij- en nascholingen op het gebied van de Medische Basisvakken naast de scholingen op mijn eigen vakgebied. Die zijn opgelegd door de zorgverzekeraars en de overheid samen dus het was wel logisch geweest als ze daar nu ook bij na zouden denken. Maar nee. Mijn woede geldt het gevoel dat de alternatieve geneeswijzen blijkbaar gewoon niet meetellen.

Fase 3 zag ik de afgelopen tijd veel om me heen. Ik moet zeggen dat ik hem zelf overgeslagen heb: Marchanderen: ”als ik het nou anders doe, dan…” Ik weiger. In feite komt iedere keer dat ik dit voorbij zie komen of er zelf aan denk, er een nieuw laagje overheen. Een laagje dat fase 2 en fase 5 combineert. Deze fase zie ik om mij heen als het presenteren van petitie na petitie aan de bevolking en het kabinet. De bevolking is het over het algemeen eens met al die petities; ja, die alternatieve groep moet echt aan het werk kunnen en ja die ook. Ze zijn nodig en ontlasten nota bene de reguliere zorg. Doe ze open! De tweede kamer is verdeeld. Of eigenlijk niet. Nee, ze vinden als puntje bij paaltje komt dat geen enkele alternatieve zorg acuut is.
Zeg dat maar eens tegen mijn cliënte die mij wanhopig opbelt of ik niet asjeblieft een uitzondering wil/kan maken. En dat keer … vaak. Dus nee, deze stap vertik ik. Er is in de eerste lockdown namens mij en vele andere flink gemarchandeerd en het heeft niets opgeleverd. Dat gaat nu niet veranderen.

Om te voorkomen dat ik terugschiet de woede van fase 2 in, ga ik op naar fase 4. Misschien dat die een oplossing biedt: Verdriet en depressie: ”Ik geef het op.”

Oei misschien toch niet. Dat klinkt wel heftig he. “Ik geef het op.” Toch valt dat best wel mee. Het gaat hier niet om opgeven en erbij gaan liggen. Het gaat om het accepteren van verdriet. Van verlies. En dat doet pijn. Ook brengt het onzekerheid met zich mee. Als dit dan de nieuwe werkelijkheid is, wat kan ik dan wel doen? Kan ik wel wat doen? In mijn geval; nee. Als het om contactberoepen gaat, nee ik kan niets doen.
Het meest foute wat ik nu kan doen, vanuit het element Vuur gezien, is Niet Accepteren dat er Iets Veranderd Is, en dat dat Iets mij sterk beïnvloedt. Als ik dat ga doen, dan ontken ik actief mijn eigen pijn, verdriet, woede. Dan ontken ik mijn eigen wezen.
Ik ga dus liever het heftige verdriet in dan te doen alsof het niet bestaat.

Op een dag als vandaag, waarop ‘even’ aangekondigd wordt dat ik tot begin maart nergens op hoef te rekenen qua verlichting van maatregelen, vind je mij terug in een hoekje. Huilend. Laat mij maar even. Over tegemoetkoming in niet ontvangen loon zal ik het niet eens hebben want dan schiet ik terug naar fase 2. Ik huil wel ff uit. Morgen is er weer een dag.

Die dag van morgen, lieve lezer, dat is fase 5: Aanvaarding: “Ik ga verder met mijn leven.” Fase 5 zegt dat er meer bestaat in het leven dan mijn o zo geliefde shiatsu therapie. Een deel van mij schiet bij deze woorden acuut terug naar fase 2. Kom, klim daar weer uit. We gingen fase 5 uitproberen.

Fase 5 zegt dat ik bezig ben met superinteressante dingen en dat ik er wel weer bovenop kom. Misschien nog niet meteen vandaag. Maar ik kom er wel. Fase 5 zegt mij dat ik mij nu bezig mag houden met dingen die wél kunnen. Met het geven van sessies Movement Shiatsu via online kanalen. Met het volgen van cursussen die mij professioneel gezien verder helpen. Met het afmaken van mijn eigen cursussen die ik graag online wil kunnen aanbieden, omdat ook hier geldt dat ‘in persoon’ lesgeven voorlopig lastig zal blijven.

Nee ik ben niet zielig. Wel boos en verdrietig. En gelaten.
Wil je mij een plezier doen?
Volg voor jezelf de 5 fasen van de rouw eens en kijk waar je staat. Misschien helpt het je alleen al dat je de stadia benoemd ziet.

Kan je wat hulp gebruiken? Boek dan een online movement shiatsu sessie in. Dan gaan we aan de hand van wat wel kan, de movement shiatsu, en aan de hand van de elementenleer uit de Traditional Chinese Medicine, samen aan de slag om ook jou door deze 5 fasen te loodsen.

We komen er allemaal wel door. Vraag hulp als je dat nodig hebt. Want weet je, we doen het niet alleen. Ook niet in een lockdown.