Therapeut of coach?

Soms heb ik een identiteitscrisis. Dat gebeurt zo maar. Van het ene op het andere moment.

Zat ik net nog lekker een kop thee te drinken, pootjes omhoog op mijn voetenbankje, laptop op mijn schoot -want waarom zou je netjes aan het bureau gaan zitten met je administratie als het lui op de bank kan- en ineens wist ik niet meer wie ik was.

Tuurlijk, ik wist prima wat mijn naam is en dat ik gelukkig getrouwd ben en moeder van twee geweldige pubers/jongvolwassen zoons, maar “Wie Ben Ik? WAT ben ik?” vroeg ik mij ineens af.

Ik noem mijzelf Therapeut. Lang gezegd: Natuurgeneeskundig Shiatsu Therapeut. Klinkt mooi he. En ja, therapeut ben ik. In hart en nieren. En toch. Is dat alles? Op professioneel gebied? En als het alles is, is het genoeg?

Wat een vragen he. En dat zo maar op een doordeweekse middag tijdens de administratie.

Het kwam niet helemaal uit de lucht vallen hoor, dit soort identiteitscrises heb ik wel vaker. Als vak-idioot en autodidact is het ook niet zo vreemd. Ik heb zo veel bijgeleerd na mijn opleiding tot Natuurgeneeskundig Shiatsu Therapeut, dat de titel de lading niet meer helemaal dekt. Ik blijf bijleren, gewoon omdat ik dat leuk en interessant vind.
Ik heb een boek geschreven, heb een uitgebreide geaccrediteerde cursus gemaakt en ik geef workshops. Naast mijn therapeut-zijn.

Dus ben ik dan therapeut? Of ben ik dan iets anders? Tot afgelopen dinsdag vond ik dat ik het wel af kon met een dubbele titel. Therapeut en Teacher. Teachende Therapeut. Dubbel T. Klinkt nog grappig ook.

Eerder vanmiddag, zo rond een uur of vier, zat ik met mijn laptop op schoot en een kop thee in de hand, en sprong er een vraagteken voor mijn hoofd. Een grote, ook nog. Waarom? Dat zal ik je vertellen.

Ik was mij aan het verdiepen in nascholingen. In principe zijn nascholingen verplicht. Ik heb mijzelf de regel gesteld dat ik altijd nascholingen uitkies waar ik blij van word. Geen verplichte kost, geen saai vinkje zetten, maar het echt naar mijn zin hebben. Iets leren waar ik van tot leven kom.

Toen ik zo aan het zoeken was, viel me iets op. Ik had meerdere nascholingen uitgezocht. Daar ging ik uit kiezen. Want hoe leuk ik ze allemaal ook vond, ik moest keuzes maken. Ik heb niet de tijd om naast therapie geven echt al die nascholingen te doen. Dus ik bekeek die nascholingen op mijn “YES” gevoel. Voelde het ‘wel leuk’ dan ging het nu uit mijn lijst.

Wat er overbleef was een lijstje met rete-interessante lesdagen. Bij nader bestuderen van mijn lijst viel mij het volgende op. De cursusdagen vielen in twee verschillende categorieën.

De ene, logischerwijs, was shiatsu verdieping. Zo stond er een lesdag over een specifiek soort meridiaanpunten, voor de mede-vakidioten onder ons: de hemelvensterpunten. Verder wil ik de meridianen graag op een extra manier kunnen benaderen en voor de komende periode zag ik cupping als mogelijke bijscholing hiervoor staan. Ik werd er al helemaal happy van. En dan waren er nog de lesdagen die de meridianen en hun elementen in de spotlight zetten. Altijd fijn om de inzichten van een ander op dit gebied te krijgen en zo mijn eigen inzichten verder aan te scherpen. Hierin zat geen probleem, alleen genieten.

Maar toen kwam die andere lijst.

De andere categorie die ik zag ontstaan was geen therapie. Geen shiatsu. Geen elementenleer. Ik bekeek mijn tweede lijstje en zag allerlei titels staan waarbij in de beschrijving één woord eruitsprong. Een woord waar voor mij lading op zat. Een woord dat gewoon een woord was waar tegelijkertijd voor mij een “ja maar kan en ben ik dat wel?” aan hing.

Het woord? Coach.

Ik geef je een inkijkje in mijn hersenen. Ik heb mijzelf de titel Therapeut aan laten praten want zo luidde de titel van het beroep waar ik voor opgeleid werd. Waar ik in afstudeerde. Het gaf mij een identiteit, iets wat ik op dat moment in mijn volwassen leven goed kon gebruiken. Ik zat tijdens het studeren vast in een lijf dat niet deed wat ik wilde en een baan waar ik mijn ei niet in kwijt kon. Mijn opleiding gaf mij richting en ik hield mij keihard vast aan de titel die men voor dat vak gekozen had. Therapeut.

In de jaren tussen toen en nu heb ik veel gedaan en bijgeleerd. Ik begon voor mijzelf en loste daarmee twee problemen in een keer op; mijn lijf werd minder en anders belast, wat mijn ziek-zijn veranderde in gezonder worden en ik zat niet meer vast in een baan die niet bij mij paste.

Vanaf het moment dat ik afstudeerde,  bleef ik bijleren. Bijlezen,  lesdagen volgen. Tijdens al dat bijleren kwamen de woorden coach en coaching al vaker langs. Iedere keer als ik een soort van identiteitscrisis kreeg, zat de vergelijking en de mogelijke tegenstelling tussen de woorden Therapeut en Coach in de mix.
Iedere keer kwam ik ‘voor nu’ tot de conclusie dat ik Therapeut ben. Therapeut die ook lesgeeft, Therapeut die bewustwording creëert, Therapeut die geniet van jouw groeiproces. Dus ik zag mijzelf nog steeds als Therapeut.

Waarom dan kwamen deze bijscholingen nu naar voren?!? Die waren toch voor Coaches en niet voor Therapeuten? En Ploef daar was de identiteitscrisis. Zat ik daar met mijn laptop op schoot en mijn handen in mijn haar.

Ik keek naar de inhoud van de scholingsdagen. Ja hoor, die pasten prima binnen de kaders waarbinnen ik bij ‘mocht’ scholen van de beroepsvereniging. En man wat werd ik blij van die lesdagen! Het idee alleen al! Yes wat leuk.

En toch. Dit waren coachings-lesdagen. Dat was ik toch niet? Wat moest ik hier nou mee?

Ik ging er spontaan van zoeken naar duidelijkheid. Wiki zei mij: ‘Therapie is de behandeling van ziekten of de verlichting van symptomen, de toepassing van inzichten uit de therapie op een bepaalde ziekte of een bepaald symptoom’. En op internet vond ik een duidelijke zienswijze van NOBCO over coaching: “Coaching is een gestructureerd en doelgericht proces, waarbij de coach op interactieve wijze de gecoachte aanzet tot effectief gedrag door: bewustwording en persoonlijke groei, het vergroten van zelfvertrouwen en het exploreren, ontwikkelen en toepassen van eigen mogelijkheden.”

Mocht je nou denken dat ik hiermee klaar was en wist hoe het voor mij zat, helaas ik moet je teleurstellen. Mijn verwarring was compleet.
Alles wat hier bij coaching vermeld wordt, zie ik als onderdeel van mijn therapeut-zijn. Ik kan me niet voorstellen dat ik iemand behandel zonder de behandeling te doorspekken met mogelijke a-ha momenten voor mijn client. Ik maak mij eerlijk gezegd het liefst overbodig. Dat hij of zij het zelf op kan lossen, zeg maar. Dat ik bijstuur, meehelp, aanpak wat de cliënt zelf niet kan, maar dat de besturing zo veel mogelijk bij hem of haar komt te liggen. Ik gebruik die geweldige kennis uit de Chinese elementenleer als structuur om uit te leggen wat er gebeurt -of juist niet- en ik gebruik die kennis om te zorgen dat mijn cliënt gaat begrijpen in plaats van blind uitvoeren en om te zorgen dat mijn cliënt in actie komt in plaats van alles aan mij over te laten.

Dat hoort dus blijkbaar bij coaching.

Met mijn handen in mijn haar keek ik naar mijn laptop. Identiteitscrisis. Does not compute. Vraagteken.
Wat moest ik met mijn gevoel,  mijn vraagtekens, mijn verwarring?

Gelukkig kan ik mijn kennis ook wel een beetje op mijzelf toepassen. Stug vasthouden aan woorden in plaats van meebewegen met wat er gebeurt, is Hout uit haar evenwicht. Hout in evenwicht ademt in en uit, centreert haar kern, laat toe wat er gebeurt. Waait keurig mee met de storm. Dus dat deed ik.

En toen zag ik het. Zo helder alsof er een spotlight op gericht stond.

Hoe het heet wat ik doe? Maakt het uit? Misschien noem ik mij ergens in de toekomst wel Coachend en Teachend Natuurgeneeskundig Shiatsu Therapeut. Of Natuurgeneeskundig Shiatsu Therapeutisch en Teachend Coach. Of.. Maar de kans is groter dat het mij helemaal niet interesseert.

Ik ga er liever mee aan de slag. Lekker samen werken aan het oplossen van het probleem van mijn cliënt. Samen werken aan bewustwording, verbetering en ontwikkeling van je beste jij. In de tussentijd werk ik zo ook aan mijn beste ik. Ongeacht de titel. Zonder identiteitscrisis. En misschien nog wel het belangrijkst: met heel mijn hart.

Mijn handen kwamen uit mijn haar en plaatsten zich op mijn hart. Een glimlach verspreidde zich over mijn gezicht.

Blijkbaar kan je beide zijn. Therapeut en Coach. Of nee, blijkbaar kan je drie dingen zijn, Therapeut, Teacher en Coach. Zonder dat dit verandert wie ik ben.

Toen ik dat in mijn eigenwijze hersenen toeliet, keerde de rust terug. Identiteitscrisis voorbij. Ik schreef mij in voor de bijscholingen van mijn keuze. Zette de vragen om in uitroeptekens. Ging verder met mijn administratie.

Ik heb dit jaar heel leuke lesdagen om naar uit te kijken. De kennis hieruit zal ik graag en met liefde inzetten voor mijn cliënten.
Ik ga lekker door met mijn werk. Ongeacht de titel. Ik ben ik. En ik heb je een hoop te bieden.

Het is er niet. Of toch wel?

Het is er niet”, zei ze. “Swoesj doet mijn toverstaf en jouw werk is weg. Alles. Je cursus. Je boek. Je therapie. Weg. ”
Ik zat in gesprek met mijn coach en zij ontkende doelbewust en krachtig mijn gehele werk. Ik keek haar aan alsof ze gek geworden was.
Nog even los van die toverstaf, die kan ik wel hebben aangezien ik zelf over draken, dwergen en elfen schrijf. Maar “Swoesj” en mijn werk is weg? Nee.
Er groeide iets in me. Het werd groter en groter. Strekte haar vleugels uit. Draaide haar kop scheef. “Zei ze dat nou echt?” Klinkt het in mijn binnenste…

“Nou?” Zegt mijn coach. “Wat doe je dan? Je werk is weg hoor en het komt echt niet meer terug”. Uitdagend kijkt ze me aan.
In mij steekt de draak haar kop op. Ze haalt diep adem. Buigt haar kop naar achteren en dan met een volle teug blaast ze de hitte, vuur en adem met een boog naar voren uit.

Nog nooit heb ik zoiets gevoeld. Zo’n kracht. Zo’n diepe, intense stroming. Geen woede, geen verontwaardiging (ok een beetje dan) maar pure kracht.
“BLIJF VAN MIJN LEVENSWERK AF” blaast mijn draak.
Mijn coach kijkt me tevreden aan. “Hèhè,” zegt ze, eindelijk heeft ze het door hoor.”

Toen ik mij ging verdiepen in de TCM regende het vanbinnen van de o-ho en a-ha’s. Hoe lastig ook beschreven, hoe taai de stof ook was, als ik weer een stuk onder de knie kreeg dan snapte ik die stof ook. Echt snappen, niet de het-zal-wel variant maar voelen hoe het klopt wat je daar leert. Dus ja, vanaf het begin hoorde de TCM bij mij.
Doordat ik de stof vervolgens om ging zetten naar verhalen en lessen die die stof leuker en begrijpelijker maken, hoor ik ook volledig bij de TCM.

Noem mij een voorbeeld van een situatie uit je leven en ik geef je een beeld uit de TCM ervoor terug. Een beeld waar je wat mee kan. Een beeld dat nou inzicht geeft in waar je nu staat, hoe je daar gekomen bent en wat je mogelijkheden zijn om er uit te komen. Dat is wat TCM doet. Als je het goed toepast.

De draak is een onderdeel van ons innerlijk wezen. Het vertelt je dingen die je nog niet goed door had. Mijn draak stond op toen hij (zij?) mij even haarfijn duidelijk maakte hoe belangrijk mijn werk voor mij is.

Draak liet het al zien: mijn werk is onmetelijk belangrijk voor me. Mijn leven en levenslessen zitten volledig verweven met de kennis die ik opdeed uit de TCM en de moeite die ik deed en doe om die kennis toegankelijker, leuker en begrijpelijker te maken voor anderen.

Dus nee, het klopt niet als ik zeg dat mijn werk ‘wel belangrijk’ is voor me. Mijn werk laat zien wie ik ben en waar ik voor sta als persoon. Los van het feit dat ik ook moeder ben en gelukkig getrouwd met mijn liefde, etc. Mijn werk is zo’n groot deel van mij, dat alles wat ik zeg dat minder dan Uiterst Belangrijk is, een leugen is.

Draak liet me dat haarfijn en niet zachtzinnig zien. Draak laat je weten waar je vreugde in zit en waar je op leegloopt.
Goed voor je draak zorgen, is ervoor zorgen dat je doet waar je blij van wordt. Afstand nemen van wat aan je vreet.
Een goed gevoede draak beschermt haar schatten tegen alles en iedereen die ervan dacht te komen stelen. Geloof je me niet? Vraag het maar aan elk sprookje dat je kent.
Zorg jij goed voor je innerlijke draak? Dan zorg je ook goed voor het element Vuur. En van de vijf elementen uit de TCM. De Traditional Chinese Medicine.

Leer er meer over met de cursus Magisch Leven met Magisch TCM.

Dan zorgt jouw draak ook goed voor jou.

Wellwishing.nl/magischtcm

De helende werking van Doen Waar Je Blij Van Wordt

Wat een vrolijkheid op dat bekkie he… 🥰

Als er één ding is dat ik dit jaar als Grote Les aan het leren ben, dan is het wel Doen Waar Je Blij Van Wordt, en het belang daarvan voor zowel jou als iedereen in je omgeving.

Want als jij doet waar je Blij van wordt, zit je in je flow. En als jij in je flow zit, trek je anderen om jou heen mee die positiviteit in. En volgens mij kunnen we daar in deze bizarre Corona tijden wel wat meer van gebruiken…

Op de foto zie je mijn hond Tiana en zij leert mij zoveel over Zorgen dat je Doet waar je Blij van wordt. Ze heeft geen ingewikkelde agenda en doet geen moeite voor dingen die zij het niet Waard Vindt om energie in te stoppen. Daar leer ik echt veel van.

En als we het hebben over Waar Ik Blij Van Word, dan hebben we het – op werkgebied- over de TCM , die geweldige holistische kijk op het leven, en we hebben het over lesgeven.

Dus het is helemaal niet zo raar dat ik na een aantal jaren van therapie geven, inzichten verkrijgen en studieboeken doorgraven, méér dan genoeg materiaal bij elkaar heb voor een eigen opleiding.

Mijn nieuwste Blij komt dan ook van alle voorbereiding voor het geven van de lessen van die opleiding, Magisch TCM:
Het schrijven van het boek waarin ik sprookjes vertel om de werking van de TCM te verduidelijken.
Het maken van werkbladen die, allemaal bij elkaar verzameld, een dijk van een naslagwerk gaan vormen voor mijn studenten.
Het tekenen van de cover van het boek. Ik heb in geen tijden meer getekend en ben er dus aardig “roestig” in. Maar leuk vind ik het wel!

Volgende stap in dit verhaal: bekendheid geven aan de opleiding. En dat is dan weer eng 🤣.
Dus ben ik regelmatig alvast aan jou, lezer van mijn blogs, aan het vertellen over Magisch TCM, zodat het wat minder eng wordt. En leuk wordt. Want als het leuk is dan is het iets Waar Ik Blij Van Word.
En daar waren we naar onderweg toch?

Daarom. Magisch TCM. Mijn opleiding voor jou. Voor een magisch leven, je eigen leven, of via je therapie of coaching praktijk voor je cliënten.
Ik word er blij van. Jij ook?