• Labyrint in pure lente-energie ;-)

    Terwijl de wind de regen diagonaal, perfect onder 45 graden, door de tuin heen slingert, kijk ik fronsend op mijn telefoon naar de regen-radar. De vooruitzichten voor het tijdstip van het labyrint- lopen zijn gelukkig een stuk beter dan het uitzicht nu vanuit het raam, maar toch… Ja wat verwacht je anders? Het is 24 maart. Lente. Heen en weer geslingerd worden tussen een heerlijk zonnetje en een gemeen koude winters aanvoelende windkracht 5. Met regen. Lente en herfst zijn de overgangsseizoenen en dat zullen we – iedere keer weer- weten ook. Daarbij is lente net wat heftiger. We gaan vanuit de stilstand, de koude, het binnenwerk, Naar beweging, warmte…

  • Over angst, vertrouwen en een labyrint

    ANGST is de negatieve emotie in de Water-tijd. ANGST heeft een tegenhanger uiteraard. Watertijd gaat om het werk in het ongeziene. Het gaat erom dat je in de kou diep in je holletje weggestopt zit. Misschien zelfs wel een winterslaap houdt. Toch is het niet helemaal stil in jou. Je droomt. Je bouwt in je eigen stille zone hele werelden. Bedenkt hoe jouw ideale wereld, je leven of werk, er uit zou moeten en kunnen zien. Door te dromen bouw je zonder restricties. In je dromen zegt niemand “daar heb je geen geld voor”, “dat kost teveel tijd” of “wie denk jij dat je bent om dat uit te kunnen…

  • Water angst en schrik

    “Ieder kind heeft recht op zijn eigen trauma. Ik help ze er graag aan”. Ik zie hem nog staan. Ondeugende twinkeling in de ogen, uitgestreken gezicht, wachtend op de reactie die ongetwijfeld gaat komen. Mijn medestudent hield er zo zijn eigen opvattingen op na. Na mijn eerste schrikreactie moest ik toegeven dat hij, alhoewel onconventioneel, geen ronduit fout standpunt innam. In tegendeel, ik zag er wel wat voordelen in.  Hij legde het zo uit: lessen leer je door ervaring op te doen. Waar kan je veiliger lessen leren dan in een warme thuisomgeving? Dus hij zorgde voor die lessen. Liet zijn kinderen keer op keer schrikken. “Even zonder dollen,” zei…

  • De cirkel van elementen

    Ik zag het niet. Ik zag het echt niet. Het staarde me recht in mijn gezicht aan en ik zag het niet. Ik had een ander nodig om mij er op te wijzen. En toen ik het eenmaal zag, was het net alsof het onmogelijk was dat ik het ooit NIET had kunnen zien. Blinde vlekken. Het zijn rare dingen. Dank zij die ander kon ik zien waar ik werk aan de winkel had. Het is grappig hoe ons hersens werken. Tien jaar geleden had ik je aangekeken alsof je tegen de verkeerde persoon stond te praten, als je me verteld had over hoe mijn bedrijf er nu uitziet. Hoe ik een…

  • “Dit werkt beter als je je ontspant”…

    “Dit werkt beter als je je ontspant”. Ik kijk hem achterdochtig aan. Ik zit bij de tandarts in de stoel. Hij kijkt me verwachtingsvol aan. Ik kijk terug vanuit die geweldig oncomfortabele tandartsstoel. Ontspan. Dat doe ik, denk ik, en toch zegt hij: “Ontspan je nou eens ècht “. Ik heb geen idee waar hij het over heeft. Ik ben toch zo ontspannen als mogelijk? Hij is wel de tandarts, dus volledige ontspanning gaat niet gebeuren. Maar het valt toch wel mee? Ik kijk hem licht wanhopig aan. Wat wil die vent van mij?!? De tandarts kijkt mij aan. Zucht vriendelijk. “Kijk eens naar je handen.” Ik keek naar mijn…

  • Body Mind en Spirit

    Kijk dat vind ik nou zo mooi: Alles wat je leert binnen de Chinese Elementenleer gaat over méér dan je op eerste zicht zou denken. Alles wat een fysieke kant heeft, heeft ook een mentale/ geestelijke kant en een ziels- kant. Body, Mind en Spirit. Altijd. Zo gaat het aarde aspect genaamd Verteren niet alleen over voedsel. Dat dat verteerd moet worden en dat je niet te veel “fout” voedsel moet eten omdat je het je lijf dan moeilijk maakt, snappen we wel als is het lastig om het echt goed te doen voor je lijf. Verteren gaat ook over mentaal voedsel. Over datgene wat jij toelaat dat anderen jou…

  • Therapeut of coach?

    Soms heb ik een identiteitscrisis. Dat gebeurt zo maar. Van het ene op het andere moment. Zat ik net nog lekker een kop thee te drinken, pootjes omhoog op mijn voetenbankje, laptop op mijn schoot -want waarom zou je netjes aan het bureau gaan zitten met je administratie als het lui op de bank kan- en ineens wist ik niet meer wie ik was. Tuurlijk, ik wist prima wat mijn naam is en dat ik gelukkig getrouwd ben en moeder van twee geweldige pubers/jongvolwassen zoons, maar “Wie Ben Ik? WAT ben ik?” vroeg ik mij ineens af. Ik noem mijzelf Therapeut. Lang gezegd: Natuurgeneeskundig Shiatsu Therapeut. Klinkt mooi he. En…