“Where there is no movement, there is pain”

Stijf sta ik op van de bank. Ik heb gisteren meer en verder dan normaal gelopen en dat vindt mijn lijf geen lolletje.
Na het halen van mijn heerlijke kop thee, ga ik er lekker weer bij zitten. Ik weet wel dat dat geen oplossing is, maar lui zijn heeft ook zijn momenten nodig.

“Where there is no movement, there is pain”, zeggen de Chinezen.
Het is een heel klein zinnetje met een grote lading.
Want wat is pijn? Pijn is fysiek. Maar ook mentaal. Of emotioneel.
Waarom voel je de ene keer nauwelijks dat je je scheenbeen stoot, terwijl je een volgende keer misschien huilend op een stoel neerstort?
Emotioneel snappen we dit wel: als je “goed in je vel” zit, kan je het leven aan terwijl je anders de kleinste tegenslag nog niet kan hebben.
Fysiek werkt het net zo. Het is net alsof je meer kan hebben op álle vlakken, als het goed met je gaat.

Dus zeggen dat stilstand pijn veroorzaakt, gaat over veel meer dan dat het nuttig is om bij spierpijn te zorgen voor lichte beweging omdat je dan de verzuurde spieren helpt met af- en aanvoer waardoor de pijn eerder weggaat.

Het gaat er ook om dat depressie, de ultieme stilstand, behandeld wordt – naast alle medicijnen etc – door therapie waarbij de patiënt in beweging gezet wordt: wandelen, verplicht, iedere dag. Of projecten waarbij chronisch depressieven hun leven zien verbeteren doordat ze de zorg voor een hondje (onder begeleiding) op zich nemen en daardoor iedere dag, meerdere keren per dag, in beweging moeten komen.

Het gaat ook om herstel na ziekte. Dan heeft ons gehele systeem dat wij lichaam noemen en dat zo veel meer is, hulp nodig.

Shiatsu is een prachtige manier van beweging. Weet je nog dat ik met regelmaat zeg dat je stilliggend hard aan het werk bent? Juist, dat gaat dus hierover. Over in beweging gebracht worden. En over de voordelen die dit heeft, ook als je in eerste instantie hierna moe bent.

Soms doet dat “in beweging brengen” pijn. Dan moeten we samen kijken of er meerdere kleine beetjes vooruitgang geboekt moeten worden of één keer een pijnlijke grote vooruitgang. Daar komen we altijd samen uit.
De maandelijkse shiatsu sessie is in dit licht gezien absoluut geen luxe maar pure zelfzorg. Je voorkomt dat de stilstand te erg wordt en voorkomt hiermee ergere klachten.

Als het straks droog is ga ik toch maar een stukje wandelen, gelukkig vindt de hond dat ook leuk, dat scheelt. En weten dat ik daarna minder last heb van mijn spieren, dat scheelt ook.
En is dat nog niet voldoende, dan doe ik zelf- shiatsu. Je weet wel, zoals in het instructie filmje op mijn website, onder het kopje workshops. Ze staan er nog.
Straks bewegen. Nu eerst thee. Op de bank. Met een boek. 😉

www.wellwishing.nl

Soms kom je er pas later achter dat het minder goed gaat dan je dacht

‘Hmmm’ denk ik, terwijl ik voor de spiegel mijn haren borstel, ‘de kapper is nu al een paar weken weer open en ik heb nog geen afspraak gemaakt. Toch maar eens doen binnenkort’. Het volgende moment ben ik die gedachte alweer vergeten.
Helaas is mijn borstel wat minder subtiel. Niet dat het iets met de gang -of niet- naar de kapper te maken heeft, maar mijn haarborstel laat mij onverbiddelijk zien dat ik iets uit de hand heb laten lopen; er zitten nu al een aantal dagen lang veel te veel haren in de borstel, terwijl ik ze iedere keer braaf direct na het borstelen uit de haarborstel verwijder.
Vermeerderde haaruitval dus. Mijn kapster wist mij jaren geleden al te melden, toen ik begon met afvallen, dat slechte voeding een acute reden voor haaruitval kan zijn. “Let maar op”, zei ze, “als je niet goed voor jezelf zorgt tijdens je dieet, en dus te weinig voedingsstoffen binnenkrijgt, dan heb je over zes weken ineens haaruitval”. Ik heb geen reden om haar niet te geloven; ze werkt al een flinke tijd als kapster en verstaat haar vak zeer goed, en gelukkig zat ik op één lijn met haar gedachten want ik ben gelijk met mijn dieet ook begonnen aan goede supplementen. Gevolg; Kaatje viel stevig af maar kreeg geen last van haaruitval.
Inmiddels zijn we enkele jaren, en in totaal 22 kg afvallen, verder. Ik heb mijn gewenste gewicht een tijdje geleden bereikt. Mijn supplementen slik ik nog steeds trouw omdat ik méér positieve effecten bemerkte dan geen haaruitval en geen broze nagels. Blijkbaar zit er in onze dagelijkse voeding toch niet zo veel goeds als ik zou willen.

En nu dan toch ineens die volle haarborstel.
Aan mijn dieet ligt het niet, dat durf ik wel vast te stellen. Aan het jaargetijde ook niet. Andere oorzaken, los van erfelijke factoren en heftige ziekten, zijn stress en gebrek aan ijzer. Nu kan je volgens mij die twee niet eens geheel los van elkaar zien, want als je veel stress hebt dan vreet je je door al je voorraden heen, ook ijzer.

Als je je bedenkt wat de kapster toentertijd zei, dat er tussen moment van veroorzaken en moment van haaruitval makkelijk zes weken zit, dan is het interessant om terug te kijken naar de tijd van zes tot tien weken terug.

Goh.
Dan zitten we op zo’n twee a drie weken na de start van de semi-lockdown. Eens even kijken, hoe zat ik er toen bij?
Angst om zelf ziek te worden? Nope.
Angst dat mensen om mij heen zodanig ziek zouden worden dat er voor hun leven gevreesd zou moeten worden? Nope.
Last van de massahysterie die er losgebarsten was in zowel de winkels als op de sociale media, de angst die daarin naar voren kwam van iedereen die een vorm van angst voor het virus en zijn gevolgen had? Ja. Big time.

Ik dacht dat ik daar goed mee omgegaan was en eerlijk gezegd denk ik dat nog steeds; me druk maken om dingen waarvan het nut heeft om me er druk om te maken, niet lezen in kranten, maar heel af en toe een journaal kijken en de sociale media grotendeels links laten liggen omdat ik al die heftige meningen en verhalen etc niet trok. Ik heb me grotendeels in mijn eigen bubbel teruggetrokken; leven in je eigen huis was toch al de bedoeling dus dat leverde geen problemen op en werken mocht ik niet, dus ik heb me op een aantal prachtige projecten gestort en dat beviel me prima. Dus ik heb mijn uiterste best gedaan om zo min mogelijk last te hebben van de stress waar ik niets aan kon veranderen. En ben daar redelijk in geslaagd.

Toch blijkt nu dat ik niet volledig geslaagd ben, anders staarde ik nu niet iedere keer naar een volle haarborstel.

Vanuit mijn eigen vakgebied, de Traditional Chinese Medicine (TCM), horen de haren bij het element Water. En laat dat nou ook het element zijn dat de afgelopen tijd zo heftig in het gedrang kwam. Door de angst rondom dit onbekende virus en wat dit met ons en ons leven op deze planeet zou doen, teerden we fors in op datgene dat Water maakt of breekt. Water gaat over Je Basis. Over Of je Er Wel Mag Zijn. De grote levensvragen. Als Water niet in balans is, is angst het gevolg. Goh. Klinkt toch best bekend voor de afgelopen tijd.

Maar goed, een probleem signaleren is één ding, er wat mee doen, zorgen dat het probleem verdwijnt, is weer een ander.
Ik ga dus aan de slag. Wat heeft Water nodig? Dit kan je indelen in meerdere categorieën, die ga ik hier niet uitleggen, daar mag je mijn opleiding voor komen volgen als dat je interesseert, maar kort gezegd heeft Water Vertrouwen nodig. Het is makkelijker om hiermee te oefenen als het er allemaal niet zo toe doet, maar toch is het ook nu goed om te proberen om vertrouwen te hebben in een goede afloop in plaats uit te gaan van het einde van de wereld zoals wij die kennen.
Verder voed je het element, door goed te gronden en voor je weerstand te zorgen. Klinkt bekend? Dit zijn wel bekende adviezen van de afgelopen tijd. En ga je nog een stapje verder dan is ook goede voeding van groot belang. Waarbij goede voeding niet alleen datgene is wat je in mond stopt, maar ook datgene waarmee je je hersenen voedt.

Al met al moet ik concluderen dat ik het niet slecht heb gedaan de afgelopen tijd, maar dat het ondanks dat helaas niet genoeg was, getuige de volle haarborstel.
Ik ga dus vanaf nu op alle vlakken nog beter mijn best doen om goed voor mijzelf te zorgen. Want laten we wel wezen; hoe graag ik ook voor alle mensen om mij heen zorg – ik ben niet voor niets therapeut geworden- als ik niet voor mijzelf zorg, kan ik er ook niet zijn voor de mensen om mij heen.

Mijn supplementen worden dus in dosis verhoogd, ik word nog wat selectiever met welke informatie ik wel en niet binnen laten komen, en ik zorg dat ik overal waar ik er zelf wat aan kan doen, zorg voor een hartelijke en fijne leefomgeving. O ja en daarbij hoort ook ontspanning. Meditatie. Neroli onder de voeten. Ylang Ylang en lavendel in mijn nek.
Mijn haarborstel gaf me een goede waarschuwing. Wat mij betreft blijft het hierbij en heb ik geen verdere signalen nodig. Over een tijdje zullen we weten of mijn lijf het met me eens is daarin.
En die afspraak bij de kapper? Die ga ik morgen maar eens maken want ook dat hoort bij Goed voor Mijzelf Zorgen.

Een reus met Pinksteren

Iemand heeft de wereld op zijn kop gezet. Het voelt aan alsof een reus door onze straten getrokken is met een grote stok in zijn hand en speels van alles onderuit gemaaid heeft, om vervolgens door te lopen, geen idee van de schade die hij aanrichtte.

Het pinkster weekend is voor mij al vanaf mijn puberteit lang, lang geleden, de Officiële Start van het Buitenseizoen . Het moment dat het weer definitief ten gunste van de zomer draait en er steeds meer mogelijk is buiten.

Festivals, vroeger de muziekfestivals waar ik met een groep heen ging, hele dagen in het gras lag te genieten van de muziek die klonk, af en toe naar voren rennend om een bepaalde artiest of band van dichterbij mee te maken, en dan weer terug naar de groepsplek. Drinken erbij, wat eten halen op zijn tijd, en ergens in de loop van de nacht je iglo-tentje opzoeken waar je in het begin uit weg zweette en later in de nacht in lag te rillen omdat de nacht nu eenmaal nog sterk afkoelt in deze tijd van het jaar. De volgende dag: spoel terug en herhaal.
Als volwassene heb ik de alternatieve festivals ontdekt, de spiritueel gerichte. Nog steeds heerlijk genieten van zon en omgeving, nog steeds met veel muziek. Alleen staat die muziek nu niet meer zo hard en wissel ik het luieren in de zon af met een workshop ‘ je eigen dromenvanger maken”. Het eten wat ik eet is wat gezonder, en na de laatste activiteit s avonds, duik je je eigen tent in, zweet je uit je slaapzak, hebt het midden in de nacht dramatisch koud, en de volgende dag: spoel terug, herhaal.
Daarna ontdekte ik nog wat anders; wat nou als ik mijn eigen services op zo’n spiri-festival aanbied? Daar ging een nieuwe wereld voor me open; nog steeds heerlijk genieten van zon en omgeving, maar nu ook nog eens helemaal Mijn Ding mogen doen; nu ben ik degene die de workshops aanbiedt waar anderen naartoe komen. Nu komen ze bij mij om onder het genot van een bergje ontspanning, iets te leren wat ze thuis ook kunnen toepassen; “Hoe pas ik zelfshiatsu toe?” Het eten wordt voor me geregeld, gezond en heerlijk, en na de laatste groepsactiviteit duik ik tevreden mijn nieuw gekochte groepstent in om er eerst uit te zweten en later in de nacht een extra dekentje over me heen te trekken tegen de kou. En de volgende dag: spoel terug, herhaal.

Heerlijk.

Dit jaar is alles anders. Die reus die geen idee heeft van de schade die hij in zijn kielzog achter heeft gelaten, loopt doodgemoedereerd verder. Wij als volk zijn bang dat hij zich bedenkt en nog eens terugkomt. Het hele openbare leven is ontwricht; we proberen het weer op te pakken en houden daarbij een schuin oog in de richting waarin de reus wegliep.

Mijn prachtige tent ligt op zolder, de slaapzak ernaast. Gelukkig mag ik inmiddels wel weer werken en al geef ik momenteel geen workshops, advies geven hoort bij mij en doe ik bij iedere cliënt.

Nu, met tweede Pinksterdag, zit ik in de zon in mijn tuin, glas water-met-citroen naast me, en droom alvast over volgend jaar; ik heb er het volste vertrouwen in dat we in een tijdelijk abnormaal zitten en dat de dingen die mij zoveel energie geven, weer terug gaan keren.

En dan ben ik er weer bij. Dit keer met een boek en een opleiding om onder de aandacht te brengen in plaats van shiatsu. Maar ik sta er weer, ik geniet van de zon en mijn omgeving en ik geef een workshop en een lezing over het onderwerp waar ik zelf zo vrolijk van word, de Traditional Chinese Medicine (TCM). Na het beantwoorden van alle vragen die loskwamen na mijn lezing en workshop, duik ik mijn tent in, zweet weg, trek een extra dekentje over me heen, en de volgende dag: spoel terug, herhaal.

De helende werking van Doen Waar Je Blij Van Wordt

Wat een vrolijkheid op dat bekkie he… 🥰

Als er één ding is dat ik dit jaar als Grote Les aan het leren ben, dan is het wel Doen Waar Je Blij Van Wordt, en het belang daarvan voor zowel jou als iedereen in je omgeving.

Want als jij doet waar je Blij van wordt, zit je in je flow. En als jij in je flow zit, trek je anderen om jou heen mee die positiviteit in. En volgens mij kunnen we daar in deze bizarre Corona tijden wel wat meer van gebruiken…

Op de foto zie je mijn hond Tiana en zij leert mij zoveel over Zorgen dat je Doet waar je Blij van wordt. Ze heeft geen ingewikkelde agenda en doet geen moeite voor dingen die zij het niet Waard Vindt om energie in te stoppen. Daar leer ik echt veel van.

En als we het hebben over Waar Ik Blij Van Word, dan hebben we het – op werkgebied- over de TCM , die geweldige holistische kijk op het leven, en we hebben het over lesgeven.

Dus het is helemaal niet zo raar dat ik na een aantal jaren van therapie geven, inzichten verkrijgen en studieboeken doorgraven, méér dan genoeg materiaal bij elkaar heb voor een eigen opleiding.

Mijn nieuwste Blij komt dan ook van alle voorbereiding voor het geven van de lessen van die opleiding, Magisch TCM:
Het schrijven van het boek waarin ik sprookjes vertel om de werking van de TCM te verduidelijken.
Het maken van werkbladen die, allemaal bij elkaar verzameld, een dijk van een naslagwerk gaan vormen voor mijn studenten.
Het tekenen van de cover van het boek. Ik heb in geen tijden meer getekend en ben er dus aardig “roestig” in. Maar leuk vind ik het wel!

Volgende stap in dit verhaal: bekendheid geven aan de opleiding. En dat is dan weer eng 🤣.
Dus ben ik regelmatig alvast aan jou, lezer van mijn blogs, aan het vertellen over Magisch TCM, zodat het wat minder eng wordt. En leuk wordt. Want als het leuk is dan is het iets Waar Ik Blij Van Word.
En daar waren we naar onderweg toch?

Daarom. Magisch TCM. Mijn opleiding voor jou. Voor een magisch leven, je eigen leven, of via je therapie of coaching praktijk voor je cliënten.
Ik word er blij van. Jij ook?

thank you for choosing our airlines

“Thank you for choosing our airlines, fasten your seatbelts we’re going to be landing in a few minutes”…iets in die trant had ik nu bijna moeten horen.
Hieraan voorafgaand hadden een dag vol zenuwen – Heb ik alles? Waar is mijn paspoort? Moet ik nog wat anders meenemen?- en een veel te korte nacht moeten zitten, gevolgd door een gezellige rit samen met Mariëtte, en haar of mijn man want de een zou ons naar het vliegveld brengen. De ander zou ons dan maandag weer ophalen.

Vandaag zouden we eerst ons appartement in Rome opzoeken, even bijkomen en dan de omgeving van ons appartement verkennen en alvast naar het conventieterrein gaan om ons aan te melden. Dat zou een rij schelen en veel tijd, morgen.
Twee dagen conventie zouden volgen en nog een dag sightseeing in een stad die we allebei niet kennen maar waar iedereen van zegt dat je er heel wat langer dan een dag in kan rondzwerven.

Ach nou ja, nu hebben we een jaar extra om ons voor te bereiden, want de conventie is uiteraard verplaatst.
De stress die vooraf gegaan zou zijn, mis ik niet, de interessante conventie dagen des te meer.

Ik houd ervan om informatie tot me te nemen over onderwerpen die mij interesseren. Zo was er vorig jaar een onderzoeker die helemaal enthousiast was over de eerste resultaten van zijn onderzoeken. Als je nog niet enthousiast was, zou je het door hem wel worden! En een arts die er niet voor terugdeinst om etherische oliën in te zetten naast medicijnen en om een teveel aan medicijnen te voorkomen. Geweldig!
De verwachtingen voor de volgende conventie zijn hooggespannen, juist door de sprekers van vorige conventie.

Hoe ga je dan de tijd tot aan die volgende conventie vol maken? Want dat is nog een jaar. Eigenlijk heeft die vraag zichzelf al een tijdje geleden beantwoord.
Want informatie tot je nemen is één ding, er vervolgens wat mee doen is heel wat anders. Wat mij betreft is het extra belangrijk om er niet gewoon iéts mee te doen, maar ervoor te zorgen dat zo veel mogelijk mensen deze kennis ook kunnen krijgen en er mee kunnen gaan werken. Voor zichzelf of voor een ander.

Daarom zet ik dit jaar de volgende stap in mijn levenscarriere: ik geef les! En ik ontwikkel mijn eigen lesmateriaal.
Het boek met ondersteunende verhalen over de TCM is bijna klaar, het lesmateriaal is al lang af. De data zijn vastgelegd. Accreditatie bij alvast één van de overkoepelende beroepsorganisaties is aangevraagd en goedgekeurd voor bij- en nascholing! Waar er één over de dam is volgt de rest.
Dit betekent dat we van start kunnen!

De komende tijd wordt de website aangepast en verduidelijkt waar het om de #opleiding gaat en er gaan advertenties komen om bekendheid te geven aan de opleiding. Leuk en spannend!

Voor wie is die opleiding dan? De doelgroep is #therapeuten en #lifecoaches die graag met een #holistische basis, de #TCM willen werken. Of misschien wil jij wel leren wat je met de TCM kan om daarna te beslissen wat je met die kennis gaat doen: therapeut of coach worden of binnen je eigen gezin gebruiken?

Hoe dan ook, we gaan er vol in!
Klinkt dit als perfect voor jou? Ben jij er klaar voor om je eigen kennis en kunde te combineren met een stevige holistische basis?
Kijk dan vast op www.wellwishing.nl/opleiding of stuur mij een pb met je vraag.

Dus als ik me volgend jaar druk loop te maken over of ik wel alles ingepakt heb, en later als ik de dankwoorden van de piloot hoor, kijk ik niet alleen vooruit op een heerlijk conventieweekend, maar kijk ik ook terug op de geweldige start van deze prachtige nieuwe opleiding en de mensen die dit avontuur samen met mij aan zijn gegaan. Ben jij erbij?

Irritatie?

Ineens is iedereen irritant, heb je die grap nu wel vaak zat gehoord, erger je je aan het geluid van buiten. Iedereen om je heen kan een snauw krijgen. Alsof dat oplucht. Was ‘t maar zo’n feest.
En als je bij jezelf nagaat waarom, dan heb je geen idee. Er is niets specifieks gebeurd waar je zo chagrijnig van kan zijn geworden.

Hormonale buien … wie kent ze niet? Toch herken ik ze bij mijzelf vaak pas rijkelijk laat.
Ik heb er niet maandelijks last van maar kan er af en toe ineens flink door aangevallen worden.
Ja, dat voelt echt als een aanval. Ineens ben je jezelf niet meer maar een zeer bitchy variant ervan. Niets is niet goed niet. Iedereen is vervelend. En tegelijkertijd roept een stemmetje in jezelf dat de rest van de wereld exact hetzelfde is als gisteren en dat jij degene bent die zich nu anders gedraagt 🙈.

Het weten dat je ergens last van hebt is nog niet hetzelfde als een oplossing hebben.
En daar gaat deze posting over. Oplossingen die je uit kan proberen omdat ze mogelijk ook jou helpen.

Het eerste wat we moeten vaststellen is of jij last hebt op zo’n moment van hetzelfde of iets anders als ik. Hormonale buien zijn er in vele soorten en maten en komt bij jou verdriet naar boven in plaats van irritatie , dan heb jij mogelijk een andere aanpak nodig. Daar wil ik je graag bij helpen. Onderstaande, alhoewel niet erg om uit te proberen, zal waarschijnlijk niet jouw gehele probleem tackelen. Probeer het dus vooral uit en pb me als het onvoldoende doet.

Irritatie dus. Ik zal je de waaroms besparen en direct doorgaan naar de oplossingen. Die liggen in een drietal dingen die je de volgende keer dat jij ze zo geïrriteerd voelt, terwijl je weet dat dat je hormonen aan het woord zijn, gaat doen.

Het eerste is dat twee punten gaat masseren. Zachtjes, zoals we dat altijd doen als ik je een massage uitleg. Het eerste punt zit op je voet, daar waar de voet over gaat in de tenen, en dan tussen de grote teen en de eerste teen daarnaast in. Het zou best wel eens een beetje brandend aan kunnen voelen als je daar zachtjes masseert. Houd dit een minuutje vol, tenzij je het echt vreselijk vindt, dan niet uiteraard. Het tweede punt zit op je pols. Aan de kant van de duim. Je hebt zo’n knobbel op je pols zitten, vaak vooral bovenop je pols zichtbaar, maar aan de zijkant voel je hem ook. Daar op de zijkant ga je zachtjes met ronddraaiende bewegingen masseren.

Het tweede dat je doet, kan je mooi combineren met het eerste, want als je ze tijdens de massage inwrijft, wordt het resultaat groter. Ik heb het uiteraard over de inzet van etherische oliën. In dit geval ga je voor een combinatie van een grondende olie zoals vetiver, een ontspannende zoals lavendel, en een oppeppende citrus zoals wild orange. Meng ze met een beetje kokosolie voor betere opneembaarheid. Doe eerst een beetje van dit mengsel op je handpalmen en maak een kommetje van je handen om je neus. Diep inademen.
Daarna kan je het mengsel onder de voeten en op de polsen smeren, of je gebruikt het voor je massage van de twee eerder genoemde punten. Beide doen mag ook.

En het derde klinkt nog het meest als ‘duh’ als je het zo leest en toch is het heel belangrijk. Zoek en vind afleiding. Je weet de oorzaak, je hebt nu gedaan wat je kon om het verhelpen, maar je hoeft niet lijdzaam af te gaan zitten wachten tot het over is. Ga iets medium- actief doen. Dus geen hardlopen of wielrennen want dat put uit. En een boek lezen is heerlijk, maar je zet er niet lichamelijk iets mee in beweging dus zodra je je neus uit het boek haalt, is je irritatie waarschijnlijk terug. Dus ga wandelen, wat yoga oefeningen doen, een eindje fietsen. Lichte beweging die de energie verspreidt en je zinnen verzet.

Laat je me weten of het jou net zo goed helpt als mij?

Een boek?!

“Je zou een boek moeten schrijven” zei iemand tegen mij toen ik vertelde over mijn idee om niet gewoon les te gaan geven in mijn passie, maar die lessen in verhalen te gaan vatten.
De blik die ik zijdelings op deze vriend wierp was niet onaardig maar toch genoeg om hem spontaan zijn mond te laten houden en niet eens meer uit te laten spreken dat ik dat blijkbaar een onzinnig idee vond.

Het kan raar lopen in een leven, en terwijl we inmiddels bijna gewend raken aan een nieuw woord voor het woordenboek, de anderhalve meter cultuur, -ok dat zijn drie woorden dus het is een begrip en geen woord- , vormen zich bij mij heel wat meer woorden tot verhalen dan de oorspronkelijke vijf of zes die ik in gedachte had voor mijn opleiding.
Gezellig stoeiend met ideeën en uitvoeringen, met karakters en landschappen, ben ik niet in staat om me te houden aan dat oorspronkelijke plan.

En dan, vanuit het niets, plopt het als een zeepbelletje in mijn hersenen, vuurwerk verlicht de zeepbel in allemaal extra mooie kleuren. Het idee is briljant!

Wat nou als je het wat groter aanpakt, de hele opleiding van twee jaar in verhalen vat in plaats van alleen de elementenleer en het dan meteen als verhalenbundel uitgeeft? Een boek?… Dan hoef je je studenten meteen niet zo’n lullige reader in handen te drukken. Een boek ziet er wel effe wat beter uit he.
Dat ik daar niet eerder opgekomen ben.

Dan bedenk ik me dat ik niet zo heel lang geleden precies dat idee nog zonder pardon neergemaaid heb. De man met de zeis was er niets bij. Wat een waardeloos plan leek het toen nog.

Dus het kan raar lopen. Daarom zegt men ook: Niet verder vertellen. Gewoon doen alsof het de bedoeling was.
En in de tussentijd vrolijk doorschrijven.

De opleiding start in september dus het boek moet dan al lang en breed af zijn.
Dat wordt doorwerken dus!

Iemands nog andere leuke ideeën die ik omver kan zwiepen? Wie weet wat voor leuke resultaten er uit voort komen….

niet overleven

Ik wil niet overleven, ik wil léven. Dat is toch veel beter?!?
Ik leef de laatste maanden volgens een principe dat mijn energie laat stromen en dat nu, juist in deze onzekere tijd, mij helpt om overeind te blijven. Sterker, het helpt mij vooruit.

Ja, wat er op het plaatje staat is de kern. Energie laten stromen. In tegenstelling tot hoe dat klinkt, is dat helemaal niet zweverig of “iets waar je in moet geloven “, nee tastbaarder gaat juist haast niet.

Normaal hebben we de shiatsu therapeut die helpt om je energie beter te laten stromen. We kunnen echter nog wel wat méér doen. Want energie is niet alleen materieel. Het is ook je gedachten en je emoties. En die liggen aardig overhoop momenteel, of niet?

Zo maar de knop omzetten? Natuurlijk valt dat niet mee.
Ik heb mijn inkomen van respectabel naar NUL zien gaan in één dag.
Mijn agenda staat vol met doorgestreepte afspraken.
De einddatum van de (semi)lockdown wordt opgeschoven.

Als ik dit als startpunt van iedere dag en ieder moment moet nemen, jongens dan wordt het niet veel meer he…

Dus wat doe ik dan?
Tsja dat klinkt heel klein en simpel en makkelijk en geloof me, het kost een hoop werk, houdt niet op en is iets waar je constant aan blijft bijsleutelen .
Maar het werkt wel.

Het is iets wat je actief gaat doen in plaats van passief over je heen te laten komen, terwijl we gewend zijn aan het passieve. Maar nu ga je het zelf actief DOEN.

We gaan Doen waar we Blij van worden.

Zo simpel? Ja. Zo simpel.
Ik heb een lijst gemaakt en die lijst verandert per dag, er gaan dingen af, komen nieuwe dingen bij, maar het is een lijst.
En op die lijst staan alleen maar dingen die niet alleen nog gedaan moeten worden, maar die ik potentieel ook nog leuk zou kunnen vinden. Schoonmaken kan er ook op staan want het geeft een heel goed gevoel om iets wat te vies wordt, ineens weer schoon te zien 😄.
Het zijn heel verschillende dingen die op die lijst staan. Verhalen schrijven. Filmpjes opnemen. Tekenen. In de tuin werken. Schoonmaken.

Allemaal dingen die ik Zou Kunnen Doen.
En ik doe er Niets van.
Tenzij ik écht denk JA daar heb ik nu zin in. Dan wel. En dan doe ik het ook met volle overgave. En plezier.
En heb ik geen zin meer? Dan stop ik.

Wat heeft dit met shiatsu te maken? Plezier hebben laat je energie beter stromen dan bijna alle andere dingen die je kan bedenken.
En als je energie zo goed als mogelijk stroomt, ben je zo goed als mogelijk beschermd voor wat we binnen de TCM “invloeden van buitenaf” noemen. En dat is alles wat je lichamelijk of geestelijk ziek kan maken.
Reden genoeg dus om datgene te doen waar je blij van wordt.

Doen wat bij je past

“Heb jij eigenlijk ook mannen in je praktijk? Is het niet zo dat mannelijke therapeuten zowel mannelijke als vrouwelijke cliënten krijgen en vrouwelijke therapeuten alleen vrouwen?”

Het overgrote deel van mijn cliënten is vrouw. Dat is bij mij altijd zo geweest. Op mijn website laat ik merken naast veel kennis ook op gevoel te werken. Daar komen vaker vrouwen dan mannen op af.
De mannen die bij mij komen zijn blijvers, daar ben ik trots op, dat mag je best weten.
Dat betekent namelijk dat wat ik doe voor een groter publiek interessant is dan diegenen die zich in eerste instantie aangesproken voelen.
De mannen zijn meestal doorverwezen door hun vrouw: “ga jij nou ook maar eens, het zal je goed doen!”
Zij komen dus niet zo maar uit zichzelf.

Vrouwen wel.
Gelukkig maar voor mij natuurlijk, anders zou ik niet kunnen doen wat ik zo graag doe.
De vraag over de sexe van mijn clientèle kreeg ik op Internationale Vrouwendag. Inmiddels was dat alweer gisteren.
Een dag waarop we het vrouw- zijn omarmen.
Ons vrouw-zijn omarmen… Wat dat precies betekent, verschilt per persoon.

Wat mij betreft is het een dag van bewustwording.
Wat vind jij belangrijk en hoe ga je dat vorm geven, past die vorm bij jou?

Dit klinkt niet specifiek vrouwelijk misschien. Het is een feit dat onze leefomgeving behoorlijk man- gedomineerd is, en dat zit volledig in ons denken geïntegreerd.
Hier zit trouwens al een aantal jaren beweging in en ik heb goede hoop dat de generaties na ons veel beter in staat zullen zijn om de méns te beoordelen op capaciteiten in plaats van de vrouw of de man. Eigenschappen hangen niet aan mannelijk of vrouwelijk maar aan een persoon. “Krachtig” krijgt dan een heel andere betekenis.

Voor mij en mijn bedrijf betekent bewustworden, dat ik het meest bereik , zowel één op één als in groepen, als ik helemaal mijzelf ben. Als ik loslaat wat ik denk wat een ander van mij zou willen of verwachten en in plaats daarvan datgene doe waar ik zelf het meest blij van word.

De bewustwording dat anderen naar mij kijken om waar ik plezier in heb, dat mijn ogen gaan glimmen en dat er een grijns op mijn gezicht komt als ik uit mag leggen hoe de Traditional Chinese Medicine (TCM) in jouw voordeel gaat werken.

Het maakt mijn leven makkelijker maar ook lastiger want ik kan nu niet meer ‘gewoon maar’ een programma afwerken: iedere keer moet ik mijzelf afvragen of ik nog steeds doe waar ik zelf het meest blij van word! Doe ik dat niet dan doe ik zowel mijzelf als mijn cliënt te kort!

Voor jou als mijn (toekomstig) cliënt betekent dit dat Internationale Vrouwendag er aan bijdraagt dat jij de best mogelijke therapie of scholing krijgt van mij zoals die voor jou op dat moment mogelijk is. Wauw.
Doen wat ik het liefste doe is dus niet iets egoïstisch maar is zorgen dat ik met de grootste liefde en plezier werk aan en met jou.

Ik verwacht niet dat ik ineens veel meer mannen in mijn praktijk ga krijgen maar als dat op enig moment wel gebeurt dan zal dat betekenen dat mijn energie en plezier in mijn werk voor meer mannen aanstekelijk is. En ook dat is prima.
Ik ga niet wachten op dat moment of daar naartoe werken: ik werk aan, zoals schrijfster Daniëlle Pasma het een tijdje terug benoemde, Rücksichtslos Jezelf zijn. Daar doe ik jou en mij het meest recht mee.